Babamın asker olması nedeniyle çocukluğumun çoğu doğuda geçti. Tatvan’da küçük bir kızken baleye gitmek istemiş fakat orada bir kurs olmadığı için gidememiştim. Yıllar geçti ben büyüdüm, kendimce onca başarı elde ettim fakat bale içimde bir yerlerde kaldı. En yakın arkadaşımın kızı İçin internette ne alabilirim diye dolaşırken Hayat Bu’ya rastladım. Ne güzel düşünmüşler diye aklımdan geçirirken birden bale eğitiminin verildiği eğitimi gördüm. İşte dedim aradığım bu! Bu hediyeyi ona verdiğimde sanki çocukluk hayallerim Özge’de yeniden canlanacaktı. Aynaların önünde salınacaktı, pembenin en ucuğundan babetlerini giyecekti… Doğum gününe gittiğimde herkesin yanında kocaman paketler dururken bana kocaman paketlere sığmayacak kadar değerli gelen bale kursu hediyem vardı. Özge’ye verdiğimde de benim kadar mutlu oldu kocaman sarıldık döndük de döndük. :) Artık prenses olabilirim dedi bir de çünkü prensesler asildirler ve bale yaparlar. :) Kursa beraber gidip geldik. O öğrendikçe hafifledim, hafifledikçe köşede saklanan burukluğumda benimle birlikte uçtu gitti. Tarifsiz teşekkürler size.shutterstock_114466162